акура́тны genáu, präzís(e) (дакладны); pünktlich (пра час); sórgfältig (старанны); sáuber (ахайны, чысты)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

fléckenlos a

1) без плям

2) чы́сты, незапля́млены

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

réinlich a

1) аха́йны, чы́сты

2) прысто́йны, сумле́нны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

crystal clear [ˌkrɪstlˈklɪə] adj.

1. празры́сты; чы́сты, як крышта́ль (пра ваду, шкло і да т.п.)

2. зразуме́лы; відаво́чны, я́ўны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

virginal [ˈvɜ:dʒɪnl] adj.

1. няві́нны, бязгрэ́шны; цнатлі́вы;

virginal innocence дзяво́чая няві́ннасць

2. чы́сты, некрану́ты;

a virginal pasture некрану́ты вы́ган

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unblemished

[ʌnˈblemɪʃt]

adj.

чы́сты, беззага́нны

an unblemished reputation — беззага́нная рэпута́цыя

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

празрысты, правідны, чысты

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

эфі́р, -у, м.

1. мн. -ы, -аў. Арганічнае злучэнне, якое ўтрымлівае кісларод (спец.).

Простыя эфіры.

2. Асобае суцэльнае асяроддзе, што, паводле старых тэорый фізікі, запаўняе сусветную прастору (уст.).

3. Прастора як распаўсюджвальнік радыёхваль.

У эфіры гучыць музыка.

4. У старажытнагрэчаскай міфалогіі — самы верхні, чысты і празрысты слой паветра, месцазнаходжанне багоў.

|| прым. эфі́рны, -ая, -ае.

Э. час.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

белізна́, ‑ы, ж.

Яркі, чысты белы колер чаго‑н. Вочы мімаволі заплюшчваліся ад яркай белізны снегу. Бяганская. Беларусу і ў Парыжы сняцца Белізна бяроз і сосен медзь. Панчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

kristállen a крышта́льны (у розн. знач.); чы́сты [празры́сты] як крышта́ль

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)