куст, ‑а, М ‑сце, м.

1. Нізкарослая дравяністая расліна, у якой галіны пачынаюцца амаль ад самай паверхні глебы. Куст бэзу. Куст парэчак. Куст маліны.

2. Травяністая расліна, сцябліны якой растуць пучком. Куст быльніку. Куст суніц.

3. перан. Аб’яднанне якіх‑н. прадпрыемстваў, арцелей і пад.

•••

Какаінавы куст — трапічная расліна сямейства какаінавых, лісце якой утрымлівае какаін і іншыя алкалоіды; кока ​2.

Глядзець (пазіраць) у кусты гл. глядзець.

У кусты (хавацца, уцякаць і г. д.) — далей ад адказнасць ад непасрэднага ўдзелу ў справе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Sícherheit f

1) бяспе́ка;

sich in ~ bríngen* ратава́цца, хава́цца

2) упэўненасць (паводзін);

mit ~ упэўнена

3) -, -en камерц. гара́нтыя;

~en gewähren дава́ць гара́нтыі;

~ léisten гарантава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verstécken vt

1. vt хава́ць

2. ~, sich хава́цца;

◊

du musst dich vor ihm ~ разм. ≅ ты яго́нага падно́ска не ва́рты;

sich hínter Wórte ~ прыкрыва́цца сло́вамі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

зарыва́ться​I несов.

1. зако́пвацца; (о животных) зарыва́цца;

2. (в сено, снег и т. п.) зарыва́цца;

3. (отдаваться целиком какому-л. делу) зарыва́цца; см. зары́ться;

4. страд. зако́пвацца; зарыва́цца; хава́цца, утыка́цца; см. зарыва́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ты́шчыцца разм. ‘пралазіць, прабірацца з цяжкасцю; лезці куды-небудзь’ (ТСБМ, Шат.; лаг., Гіл.), ‘хавацца, залазіць у шчыліну, у дзірку; зашывацца’ (маладз., Янк. Мат., Варл.), ты́шчыць ‘соваць’ (Шат.), ‘рыць, успорваць зямлю’: svińnia tyščuć łoh (Варл.). Няясна. Мажліва, адзіны захаваны ў сучасных славянскіх мовах адпаведнік ст.-слав. тъщати сѧ ‘спяшацца, імкнуцца, старацца, сіліцца’, паколькі старое рус. тщи́ться ‘тс’, ст.-серб. таштати се ‘тс’ лічацца запазычаннямі праз царкоўнаславянскую мову (ESJSt, 17, 1007), як і ст.-бел. тщитися ‘старацца’, адзначанае выключна ў рэлігійных тэкстах (ГСБМ). Магчыма, што захаванню архаізма ў абмежаваным арэале садзейнічалі фармальна і семантычна блізкія літ. kýščioti ‘соваць, усоўваць, запіхваць’, зваротнае kìštis ‘умешвацца’ няяснага паходжання (Смачынскі, 292).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

úntertauchen

1. vi

1) ныра́ць; акуна́цца;

in der Árbeit ~ акуну́цца ў рабо́ту; закапа́цца ў рабо́це

2) хава́цца, прапада́ць

3) перан. ісці́ ў падпо́лле

2. vt акуна́ць, апуска́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

earth

[ɜ:rӨ]

1.

n.

1) зямля́ f.; зямна́я ку́ля

2) су́ша f.

3) гле́ба f.

4) Electr. зазямле́ньне n.

2.

v.t.

1) зазямля́ць

2) прысыпа́ць, абсыпа́ць (зямлёю)

3) заганя́ць у нару́

3.

v.i.

хава́цца ў зямлю́

•

- come back to earth

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

lie​3 [laɪ] v. (lay, lain)

1. ляжа́ць;

Don’t lie in the sun too long. Не ляжы на сонцы занадта доўга;

The town lay in ruins. Горад ляжаў у руінах.

2. быць, знахо́дзіцца;

London lies on the Thames. Лондан стаіць на Тэмзе;

The choice lies with you. Выбар залежыць ад вас.

♦

lie ahead/in store чака́ць;

I wonder what lies in store for us. Цікава, што чакае нас у будучыні;

lie low infml хава́цца, таі́цца;

The blame lies at his door. Гэта яго віна.

lie behind [ˌlaɪbɪˈhaɪnd] phr. v. хава́цца за;

Do you know what lies behind it all? Вы ведаеце, што за гэтым cтаіць?

lie down [ˌlaɪˈdaʊn] phr. v. кла́сціся;

I’ll lie down for an hour. Я прылягу на гадзінку.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

куст I (род. куста́) м. куст;

к. агрэ́сту — куст крыжо́вника;

○ какаі́навы к. — кокаи́новый куст;

◊ хава́цца ў ~ты́ — пря́таться в кусты́;

глядзе́ць у кусты́ — смотре́ть в кусты́;

пу́жаная варо́на і куста́ баі́цца — посл. пу́ганная воро́на и куста́ бои́тся

куст II (род. куста́) м. (объединение) куст

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ні́каць ’хавацца ў кутках, схіляць галаву’ (Нас.), ’шукаючы, заглядваць усюды’ (круп., Нар. сл.; Касп.), ’выглядваць; хадзіць сюды-туды’ (Мат. Гом., Ян.), ’прыглядацца’ (Сл. ПЗБ), ’сланяцца па кутках, хадзіць без мэты’ (Шатал.), ’заглядаць, куды не просяць’ (Янк. 3.), ’сноўдацца без справы’ (Пал.), сюды ж нік ’зірк’ (Янк. 3.), укр. ника́ти ’хадзіць, бадзяцца, сноўдацца, усюды заглядваючы’, рус. ни́кать ’даваць нырца; хадзіць без справы, без мэты’, славен. nikati ’адмаўляць; нахіляцца’. Прасл. *nikati з першапачатковым значэннем ’схіляць галаву да зямлі, нахіляцца’ (Махэк₂, 399), роднаснае літ. nỹkti ’слабець, панікаць’, прус. neikaut ’бадзяцца, сноўдацца’ і інш. Мяркуецца, што трэба адрозніваць разгледжанае *nikati 1 ад nikati 2, прадстаўленага ў дзеясловах тыпу ўнікаць, рус. проникать і пад., роднаснага літ. įnikti ’горача ўзяцца за што-небудзь’ (Фасмер, 3, 74; Махэк₂, 399; Бязлай, 2, 223).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)