пратра́ціць, ‑трачу, ‑траціш, ‑
1. Мець страту на чым‑н. ад чаго‑н.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пратра́ціць, ‑трачу, ‑траціш, ‑
1. Мець страту на чым‑н. ад чаго‑н.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ву́шышкаць ’патраціць да капейкі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
расте́ривать
1. (терять одно за другим) губля́ць, разгу́бліваць;
2.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
расхо́доваться
1. (тратить деньги)
2.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абая́льнасць, ‑і,
Уласцівасць абаяльнага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
транжы́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць;
[Ад фр. trancher — разразаць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Рассу́рываць ’раскідываць, выдаваць,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
БА́ЗІС ЭРО́ЗІІ,
паверхня, на ўзроўні якой вадацёк (рака, ручай)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АБРЫ́Ў,
схіл рачной даліны, берагоў мора, ракі, возера, вадасховішча, яра стромкасцю больш за 55
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
dawdle
dawd le away one’s time ма́рна ба́віць/
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)