разу́мны, -ая, -ае.

1. Такі, якому дадзены розум; надзелены розумам.

Разумная істота.

2. Кемлівы, разважлівы, надзелены жыццёвай мудрасцю.

Р. чалавек.

3. Які сведчыць аб розуме, разважлівасці.

Разумная думка.

Разумнае слова.

4. Які адпавядае абставінам; мэтазгодны.

Разумная арганізацыя працы.

|| наз. разу́мнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

супрацьпаста́віць, -ста́ўлю, -ста́віш, -ста́віць; -ста́ўлены; зак., каго-што каму-чаму.

1. Параўнаць, паказаўшы розніцу, процілегласць прыкмет аднаго і другога.

С. вывады двух даследаванняў.

2. Процідзейнічаючы, накіраваць супраць каго-, чаго-н.

С. розум сіле.

|| незак. супрацьпастаўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. супрацьпастаўле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Mútterwitz m -es прыро́дны ро́зум, прыро́дная дасці́пнасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

захо́дзіць несов.

1. в разн. знач. заходи́ть, заха́живать; (попутно, мимоходом — ещё) завора́чивать; (о светилах — ещё) зака́тываться, сади́ться;

2. карт. ходи́ть;

1, 2 см. зайсці́;

◊ ро́зум за ро́зум з. — ум за ум захо́дит

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

supple [ˈsʌpl] adj. гі́бкі; гну́ткі;

supple leather мя́ккая ску́ра;

a supple mind гі́бкі ро́зум

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

undisciplined [ʌnˈdɪsɪplɪnd] adj.

1. ненаву́чаны, ненатрэнірава́ны;

an undisciplined mind неразвіты́ ро́зум

2. недысцыплінава́ны; непаслухмя́ны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

глузд, ‑у, м.

Разм. Розум, развага. Паварушыць глуздамі. □ — О, гэты хлопец з глуздом. .. Паслухаем, што далей скажа... Пестрак.

•••

З глузду з’ехаць гл. з’ехаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

birdbrain

[ˈbɜ:rdbreɪn]

n., Sl.

птушы́ны ро́зум, пуста́я галава́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

clear-headed

[,klɪrˈhedɪd]

n.

сьве́тлы ро́зум, я́сная галава́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

slow-witted

[,sloʊˈwɪtɪd]

adj.

слабы́ на ро́зум, тупагало́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)