pallet
1) пасьце́ль з сало́мы, сяньні́к сеньніка́
2) малы́, про́сты ло́жак; на́ры
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
pallet
1) пасьце́ль з сало́мы, сяньні́к сеньніка́
2) малы́, про́сты ло́жак; на́ры
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
*Растыльбушы́ць, ростыльбушы́ты ’раскідаць, растрыбушыць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
КО́ПЛІ ((Copley) Джон Сінглтан) (3.7.1738,
амерыканскі жывапісец і мініяцюрыст.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ла́га
1. (приспособление для перекатывания грузов) като́к
2. (брус, на который настилается
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
секс
(
сукупнасць псіхічных рэакцый, перажыванняў і ўчынкаў, звязаных з праяўленнем і задавальненнем палавых пачуццяў.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
на́стланный
1. насла́ны,
2. (намощённый) намо́шчаны, насла́ны,
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ГРУ́ПА СТАТЫСТЫ́ЧНАЯ,
сукупнасць аднародных у якіх-небудзь адносінах адзінак, вылучаных на падставе адной або некалькіх прыкмет групавання з мэтай далейшага аналізу.
А.У.Рубанаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГЕ́НІЙ,
1) у рымскай міфалогіі добры дух, звышнатуральная істота, якая ахоўвае чалавека на працягу ўсяго жыцця, пазней бог мужчынскай сілы. Лічылася, што кожны мужчына мае свайго генія. Асабліва шанавалі генія галавы сям’і: у дзень яго нараджэння генію прыносілі дары-ахвяраванні. У эпоху імперыі асаблівае значэнне набыў культ генія Рыма і імператара (увёў Аўгуст). Генію Рыма быў прысвечаны шчыт на Капітоліі з надпісам «ці мужу, ці жанчыне», бо імя і
2) Чалавек, якому ўласціва найвышэйшая ступень творчай даравітасці, таленавітасці.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КА́ЛВІН (
(
амерыканскі біяхімік і хімік-арганік.
Тв.:
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Пальні́ца ’палавіца, масніца’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)