Zébrastreifen m -s, - разм. пешахо́дны перахо́д («зе́бра»)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
экстэрыярыза́цыя
(ад лац. exterior = знешні)
пераход знутры наверх.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сублімацыя,
пераход рэчыва з цвёрдага стану непасрэдна ў газападобны.
т. 15, с. 240
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
лега́та,
1. нескл., н. У музыцы — плаўны, звязны пераход ад аднаго гуку да другога; плаўнае выкананне. Знак легата.
2. прысл. Звязна, не адрываючы адной ноты ад другой.
[Іт. legato — звязна.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пералі́ў м. (пераход ад аднаго адцення колеру да другога) Schíllern n -s, -, Fárbenspiel n -s, -e
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
адце́нне, -я, мн. -і, -яў, н.
1. Разнавіднасць аднаго і таго ж колеру (гуку і пад.).
А. ружовага колеру.
2. перан. Асаблівасць, якая ўяўляе сабою ледзь улоўны пераход ад аднаго да другога.
Розныя адценні ў значэнні слова.
3. перан., чаго. Дадатковая ўласцівасць чаго-н.
Прагучаў папрок з адценнем злосці.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
стушава́цца, -шу́юся, -шу́ешся, -шу́ецца; -шу́йся; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Стаць стушаваным, пры дапамозе тушоўкі зрабіць пераход ад цёмнага да светлага (спец.).
Контуры малюнка стушаваліся.
2. перан. Сумецца, збянтэжыцца.
С. на экзаменах.
|| незак. стушо́ўвацца, -аюся, -аешся, -аецца і тушава́цца, -шу́юся, -шу́ешся, -шу́ецца; -шу́йся (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Verérbung f - перахо́д у спа́дчыну, атрыма́нне ў спа́дчыну
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
тана́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да тону (у 1, 9 знач.); гукавы або колеравы. Танальны пераход.
2. Які мае адносіны да танальнасці (у 1 знач.). Танальная пабудова кантаты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
conversion
[kənˈvɜ:rʒən]
n.
1) ператварэ́ньне n., перахо́д, пераво́д -у m. (з аднаго́ ў і́ншае)
2) перахо́д (у і́ншую ве́ру, па́ртыю), наве́рненьне n.
3) Math. ператвара́ньне звыча́йных дро́баў у дзесятко́выя
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)