БУ́ БНІС ((Bubnys) Вітаўтас) (н. 9.9.1932, в. Чудзішкяй Прэнайскага р-на, Літва),
літоўскі пісьменнік. Засл. дз. культ. Літвы (1982). Скончыў Вільнюскі пед. ін-т (1957). Друкуецца з 1953. Аўтар кніг апавяданняў «Пахучы аер» (1967), «Белы вецер» (1974), аповесцяў «Рамунас» (1964), «Арберон» (1969) і інш. Раманы «Галодная зямля» (1971), «Пад летнім небам» (1973; за абодва Дзярж. прэмія Літвы 1974), «Красаванне нясеянага жыта» (1976), пра гіст. лёс літоўскага сялянства; «У гадзіну поўні» (1980), «Запрашэнне» (1983), «Даруй грахі нашы» (1989), «Няхай адкрыюцца твае вочы» (1993) пра жыццё інтэлігенцыі, яе маральную і грамадз. адказнасць. На бел. мову асобныя творы Бубніса пераклаў У.Яцко (у зб. «Бурштынавыя пацеркі», 1984).
А.Лапінскене .
т. 3, с. 304
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
eh! int э́ та тако́ е!;
~ nun! разм. няха́ й бу́ дзе, што бу́ дзе!
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
адшкумата́ ць , ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак. , што .
Разм. Абы-як, не разбіраючыся, наспех ададраць. Потым.. [Іван] ад камбатавых новых летніх ануч адшкуматаў два белыя матузы. Няхай .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
знаха́ рства , ‑а, н.
Занятак знахара, знахароў. У старой гнеўна бліснулі вочы: — Што вам трэба ад мяне? Я не займаюся знахарствам, няхай не брэшуць. Шамякін .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пакро́ й , ‑ю, м.
Тое, што і крой (у 2 знач.). Вуліцу запоўнілі сотні ваенных у самай разнастайнай форме — шынялях і мундзірах рознага пакрою. Няхай .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пашуме́ ць , ‑млю, ‑міш, ‑міць; зак.
Шумець некаторы час. І ўсё ідзе сваёй ступою — Няхай і дожджык пашуміць. Колас . Члены брыгады пашумелі, але выйшлі. Асіпенка .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сіласава́ ць , ‑сую, ‑суеш, ‑суе; зак. і незак. , што .
Ператварыць (ператвараць) у сілас (у 1 знач.). [Леў Раманавіч:] — Кукурузу можна і пазней сіласаваць, няхай пакуль падрасце. Асіпенка .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
студзі́ цца , студзіцца; незак.
1. Астуджвацца, ахалоджвацца. Яшчэ ноччу затурыў [Езуп] усе бутэлькі ў возера і спусціў у ваду. Няхай студзяцца. Броўка .
2. Зал. да студзіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чапа́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е; незак.
1. каго-што . Дакранацца, датыкацца да каго-, чаго-н.
Не чапай рукамі!
2. што . Браць, карыстацца (разм. ).
Не чапай майго нічога.
3. каго-што . Закранаць, турбаваць каго-н. ; крыўдзіць (разм. ).
Не чапай яго, няхай спіць.
4. каго-што . Умешвацца ў чые-н. справы; перашкаджаць каму-н. (разм. ).
Не чапай дзяцей, хай гуляюць.
5. каго-што . Знішчаць, вынішчаць; прыносіць шкоду каму-, чаму-н.
Нельга ч. птушыныя гнёзды.
6. Нападаць на каго-, што-н.
Воўк падышоў блізка, але авечак не чапаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зашалясце́ ць , ‑ляшчу, ‑лясціш, ‑лясціць; зак.
Пачаць шалясцець. // Часамі зашалясціць на даху вецер, перабярэ сукі мёрзлага вішняку, дыхне ў акно і зноў стоміцца, сціхне. Няхай .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)