Мяжні́к ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мяжні́к ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
border1
1.
border guards паграні́чнікі, паме́жнікі;
a border incident паграні́чны інцыдэ́нт;
a border town го́рад на мяжы́/у паграні́чнай зо́не;
cross the border перасяка́ць грані́цу/мяжу́
2. the Borders
3. беражо́к; аблямо́ўка; бардзю́р
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ЛІМІ́Т [ад
гранічная норма (сродкаў, часу
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
грань
1. (предел, граница)
2.
грань ку́ба грань ку́ба.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Áltersgrenze
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Begrénzung
1) абмежава́нне
2)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
frontier
1) дзяржа́ўная
2)
3) перадава́я галі́на (наву́кі)
4)
паме́жны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ГРАНІ́ЦА ДЗЯРЖА́ЎНАЯ,
лінія, якая вызначае межы дзяржаўнай тэрыторыі. Устанаўліваецца на падставе пагаднення паміж сумежнымі дзяржавамі пры дапамозе дэлімітацыі граніц з наступнай дэмаркацыяй граніц. Граніцы дзяржаўныя марскія аддзяляюць тэрытарыяльныя воды дзяржавы ад адкрытага мора ці ад
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Аме́жнік ’Oenathe L.’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
суто́кі
1. Zusámmenfließen
2. (лінія сутыкнення,
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)