уме́рзнуць, -ну, -неш, -не; умёрз, уме́рзла; -ні; зак.
1. у што. Пад уздзеяннем марозу шчыльна замацавацца ўнутры лёду, мёрзлай зямлі.
Бочка ўмерзла ў лёд.
2. Зацвярдзець ад марозу на значную глыбіню.
Зямля моцна ўмерзла.
|| незак. умярза́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гляцые́лаг
(ад лац. glacies = лёд + -лаг)
спецыяліст у галіне гляцыялогіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аледзяне́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.
1. Тое, што і абледзянець.
2. Зрабіцца халодным, як лёд; змерзнуць, адубець, скарчанець.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лёда..., (а таксама леда...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «лёд», напрыклад: лёдагенератар, лёдадрабілка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
узлама́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад узламаць.
2. у знач. прым. Які ўзламаўся, трэснуты. Узламаны лёд.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ло́пацца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -ецца; незак.
1. Даваць трэшчыны, ірвацца з трэскам, надзімаючыся разрывацца і знікаць.
Лёд лопаецца.
Шклянка лопаецца.
2. перан. Цярпець крах, поўную няўдачу (разм.).
Лопаюцца планы.
◊
Лопацца са смеху (разм.) — знемагаць ад смеху.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пак I м. ки́па ж.; тюк
пак II (род. па́ку) м. (лёд) пак
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
swollen1 [ˈswəʊlən] adj.
1. узду́ты, разду́ты; успу́хлы;
swollen eyes апу́хлыя во́чы
2. набрыня́лы;
The river is swollen. На рацэ ўзняўся лёд.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
узмацне́ць сов.
1. (стать более крепким, прочным) окре́пнуть;
лёд ~не́ў — лёд окре́п;
2. уси́литься;
ве́цер ~не́ў — ве́тер окре́п;
3. (стать более сильным) окре́пнуть, укрепи́ться;
калга́с ~не́ў — колхо́з окре́п (укрепи́лся)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Растапу́цце ’разводдзе’ (Юрч. Вытв.). Кантамінацыя распу́цце 1 (гл.) і растапіць (пра лёд), гл. тапіць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)