Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wypełnić
зак.
1. напоўніць; запоўніць;
2. выканаць;
wypełnić rozkaz — выканаць загад
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
клі́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які выражае заклік, загад і розныя пачуцці. Клічны сказ. Клічная інтанацыя.
2. Які выражае зварот да асобы, прадмета (пра форму, склон назоўніка). Клічны склон.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэзерві́ст, ‑а, М ‑сце, м.
Салдат рэзерву, запасу. Адзін вярнуўся назад у гміну па сумку, у якой ляжаў загад аб прызыве ў армію ўсіх рэзервістаў-салдат запасу.Бажко.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
countermand
[ˈkaʊntərmænd]1.
v.t.
адкліка́ць, касава́ць (зага́д, замо́ву)
2.
n.
адкліка́ньне папярэ́дняга зага́ду
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
guidance
[ˈgaɪdəns]
n.
1) кіраўні́цтва n.
2) настаўле́ньне n.; нака́з, зага́д -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ІМПЕРАТЫ́Ў (ад лац. imperativus уладны, катэгарычны, загадны),
безумоўнае, катэгарычнае патрабаванне, загад, закон. Імператыўныя выказванні з’яўляюцца прадметам логікі норм. У філасофіі І.Канта — усеагульны маральны закон, якім ён імкнуўся замяніць усе ант. нормы адной (катэгарычны І.). Кант разумеў катэгарычны І. як нешта першапачаткова ўласцівае розуму, вечнае і нязменнае. Выключныя нормы, што неабходна прымаць пры пэўных абставінах, у этыцы ён называў гіпатэтычным І. Паводле дыялектычнага матэрыялізму, мараль, як і ўсё на свеце, гістарычна развіваецца і змяняецца, і ў ёй не можа быць нязменных патрабаванняў і законаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
я́сельнічы, ‑ага, м.
Гіст. Прыдворны чын у рускай дзяржаве 15–17 стст. // Асоба, якая ўзначальвала Канюшневы прыказ з пачатку 17 ст., а таксама загадвала царскім псовым паляваннем. Загад ясельнічага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адда́цьábgeben*vt; zurückgeben* (вярнуць назад);
адда́ць зага́дéinen Beféhl ertéilen;
◊
адда́ць апо́шні доўг die létzte Éhre erwéisen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
паро́тна, прысл.
Па ротах. Цяпер штогод збіраюцца паротна Герояў парадзелыя рады І памінаюць тых, што пасмяротна Прапісаны ў бяссмерці назаўжды.Грахоўскі.Ударыў прамень па сцягу палкавым. Паротна прымаем загад.Броўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)