Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Melior est canis vivus leone mortuo
Жывы сабака лепш за мёртвага льва.
Живой пёс лучше мёртвого льва.
Гл.: Est avis...
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
in the flesh
а) жывы́
б) у цяле́снай фо́рме, у асо́бе, асабі́ста
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
spirited
[ˈspɪrɪtɪd]
adj.
1) ажы́ўлены, ціка́вы, жывы́
2) натхнёны
spirited speech — натхнёная прамо́ва
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
адушаўлёны, ‑ая, ‑ае.
1.Дзеепрым.зал.пр.ад адушавіць.
2.узнач.прым. Які належыць да свету жывых істот; жывы. // Які адносіцца да катэгорыі назоўнікаў, што азначаюць назвы жывых істот. Адушаўлёны назоўнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
lébhaft
1.a ажы́ўлены, жывы́, жва́вы, бо́йкі
2.adv жва́ва, ажыўлена
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ІНДЫВІ́Д (ад лац. individuum непадзельнае, асобіна),
індывідуум, адзіночнае як процілеглае сукупнасці, масе. 1) У філасофіі асобны прадстаўнік сац. супольнасці (народа, грамадства, сац. групы і інш.), сац. істота, якая самастойна вызначае ўласныя паводзіны і псіхічныя працэсы; трэба адрозніваць ад паняццяў «індывідуальнасць», «асоба».
2) У біялогіі істота, кожны самастойна існуючы жывы арганізм.
3) У логіцы адзіночны аб’ект, які супрацьпастаўляецца віду, класу прадметаў, мноству.
Літ.:
Человек: Филос. аспекты сознания и деятельности. Мн., 1989.
an animated conversation/discussion ажы́ўленая размо́ва/дыску́сія;
Her face suddenly became animated. Нечакана яе твар ажывіўся.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Жывапло́т ’рад густа наезджаных кустоў або дрэў, якія ўтвараюць плот’. Укр.живопліт, польск.żywopłot, чэш.živoplot ’тс’. З польск.żywopłot, дзе з чэш., або ўласная калька франц.haie vive, адкуль калькавана рус.живая изгородь > бел.жывы плот.