magnitude
1) велічыня́, вага́
2) вялі́кае зна́чаньне, уплы́ў або́ вы́нік
3) Astronomy я́ркасьць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
magnitude
1) велічыня́, вага́
2) вялі́кае зна́чаньне, уплы́ў або́ вы́нік
3) Astronomy я́ркасьць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
спе́лы, ‑ая, ‑ае.
1. Які выспеў, паспеў (пра садавіну, гародніну, злакі).
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
развіццё, ‑я,
1.
2. Працэс пераходу з аднаго стану ў другі, больш
3. Ступень духоўнай і разумовай сталасці, шырыня кругагляду.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
bully
задзі́ра -ы
1) зьдзе́кавацца, тыра́ніць
2) застра́шваць, змуша́ць
1) informal першара́дны,
2) жартаўлі́вы; вясёлы; дабраду́шны
4.Бра́ва! До́бра!
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
perfect2
1. бездако́рны,
a perfect performance выда́тны спекта́кль;
2. по́ўны, абсалю́тны;
a perfect stranger зусі́м чужы́ чалаве́к
3.
the perfect form перфе́ктная фо́рма
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
класі́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Створаны класікам, класікамі (у 1 знач.); узорны,
2. Які мае адносіны да класіцызму (у 1 знач.), уласцівы паслядоўнікам гэтага напрамку.
3. Які мае адносіны да старажытных грэкаў і рымлян; антычны.
4. Які адпавядае ідэалу хараства ў рымлян і грэкаў; правільны.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
sovereign
1) улада́р -а́, мана́рх, сувэрэ́н -а
2) сувэрэ́н (брыта́нская залата́я манэ́та)
2.1) сувэрэ́нны, незале́жны
2) найвышэ́йшы, найбо́льшы
3)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
разві́ты, ‑ая, ‑ае.
развіты́, ‑а́я, ‑о́е.
1. Які дасягнуў высокай ступені ў сваім развіцці.
2.
3. Усебакова адукаваны, з шырокім кругаглядам.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
simply
1) про́ста
2) про́ста, то́лькі
3) па-дурно́му
4) абсалю́тна
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Стаці́вы, стоці́вы, стаціва́ ‘аснова ткацкага станка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)