Verbum

МІЗАНТРО́ПІЯ (грэч. misanthrōpia ад miseō ненавіджу + anthrōpos чалавек),

нелюбоў да людзей, адчужэнне ад іх, чалавеканенавісніцтва.

т. 10, с. 348

...ОЗ(Ы) (грэч. -ōsis),

суфікс, які азначае: «працэс», «паталагічны стан», «хвароба», напр., гельмінтозы, мікозы, таксікоз.

т. 11, с. 428

БРАХІ... (ад грэч. брахі... кароткі),

першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае «кароткі», напр., брахікалан, брахікефалія.

т. 3, с. 252

АРХІ... (ад грэч. archi... старшы, галоўны),

прыстаўка, якая абазначае найвышэйшую ступень чаго-н., напр., архіепіскап, архіпастыр.

т. 1, с. 524

ДЫСМЕНАРЭ́Я (ад дыс... + грэч. mēn месяц + rheō цяку),

агульная назва расстройстваў менструальнага цыкла. Гл. таксама Альгадысменарэя.

т. 6, с. 294

ГІМЕНАФО́Р (ад гіменій + грэч. phoros які нясе),

паверхня пладовых цел грыбоў (базідыяміцэтаў), на якой размешчаны гіменій.

т. 5, с. 247

ГІПАТЭНУ́ЗА (грэч. hypoteinusa),

старана прамавугольнага трохвугольніка, якая ляжыць насупраць прамога вугла; найбольшая з старон прамавугольнага трохвугольніка.

т. 5, с. 254

ГЕАКРА́ТЫЯ (ад геа... + грэч. kratos сіла, моц),

улада прыроды (Зямлі) над чалавецтвам; ідэаліст. філас. канцэпцыя фаталістаў.

т. 5, с. 117

ГЕЛАФІ́ТЫ [ад грэч. helos балота + ...фіт (ы)],

балотныя травяністыя расліны. У большасці выпадкаў адносяцца да гіграфітаў.

т. 5, с. 138

КЛІ́РАС (грэч. klēros),

у праваслаўнай царкве ўзвышэнне перад іканастасам для пеўчых, псаломшчыкаў, чытальнікаў у час богаслужэння.

т. 8, с. 345