захо́ўвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак.
1. гл. захавацца.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Знаходзіцца дзе-н. на захаванні.
Грошы захоўваюцца ў ашчадным банку.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
embezzle [ɪmˈbezl] v. прысво́йваць, растра́чваць (чужыя грошы)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
mint3 [mɪnt] v. чака́ніць (грошы, медалі)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
refund2 [rɪˈfʌnd] v. (to) вярта́ць гро́шы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
small change [ˌsmɔ:lˈtʃeɪndʒ]n. дро́бныя гро́шы, рэ́шта
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
winnings [ˈwɪnɪŋz] n. pl. выйгрыш; вы́йгрышныя гро́шы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
НО́БЕЛЕЎСКІ ФОНД, Фонд Нобеля,
прыватная і незалежная адм.-фін. ўстанова, якая распараджаецца спадчынай А.Б.Нобеля. Засн. ў 1900 у Стакгольме паводле тастамента Нобеля, які завяшчаў перавесці яго маёмасць у наяўныя грошы (атрымалася 33 млн. швед. крон, ці 9,2 млн. дол. ЗША) і ўкласці іх у каштоўныя паперы, штогадовыя працэнты ад якіх прысуджаць як Нобелеўскія прэміі. З 1953 дзейнічае як звычайная фін. кампанія, у т.л. пазычае грошы. Кіруючы орган — Савет фонду (уваходзяць прадстаўнікі ўсіх устаноў, што выносяць рашэнні аб прысуджэнні Нобелеўскіх прэмій), які вызначае памер грашовых прэмій для нобелеўскіх лаўрэатаў.
т. 11, с. 356
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
forsa
fors|a
ж. разм. грошы;
ciężka (gruba) ~a — вялікія грошы;
robić ~ę — рабіць (нажываць) грошы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
пазы́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак.
1. што і чаго каму. Даць у доўг.
П. каму-н. грошы або грошай.
2. што і чаго ў каго. Узяць у доўг.
П. у каго-н. грошы (грошай).
◊
У сабакі вачэй пазычыць або пазычыўшы (разм., неадабр.) — страціць сумленне, пачуццё сораму.
|| незак. пазыча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
◊
Не пазычаць чаго — ёсць, хапае.
Гэтаму чалавеку розуму не пазычаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
грош, гро́ша, мн. гро́шы, -аў, м.
1. Дробная медная манета ў царскай Расіі.
Хай грошай ні гроша, абы слава хароша (прыказка). Ні гроша няма.
2. Разменная дробная манета ў некаторых еўрапейскіх краінах.
◊
Ні ў грош не ставіць каго-, што-н. — зусім не цаніць, не лічыцца з кім-, чым-н.
Устаўляць (уставіць) свае тры грошы (разм., неадабр.) — умешвацца ў чужыя справы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)