эўфемісты́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да эўфемізма, з’яўляецца эўфемізмам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эўфемісты́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да эўфемізма, з’яўляецца эўфемізмам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВУЛЬГАРЫЗА́ЦЫЯ,
1) грубае спрашчэнне, апашленне, непрыстойнае выказванне (
2) Празмерна спрошчанае выкладанне якога-небудзь вучэння, што скажае яго сутнасць і змест (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
нятра́пны
1. неуда́чный;
2. неме́ткий;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ПЕРЫФРА́З,
сэнсава-непадзельны
Структурна П. супадаюць са словазлучэннямі («бачыць вачыма памяці» — успамінаць) або сказамі [«Усюды мае сябры, камбайнер і сталь хто варыць...» (П.Броўка)]. Як вобразны сінонім слова П. і называе пэўную з’яву, і характарызуе яе («крылатая мудрасць народа» — фальклор). Бываюць вобразныя: метафарычныя («раніца жыцця» — маладосць), метанімічныя («зямля Купалы» — Беларусь) і лагічныя («прадзедаў зямля» — радзіма). Амаль у кожным П. ёсць невялічкая загадка. Раскрыць яе дапамагае семантычная арганізацыя самога П. і кантэкст. Пашыраны
Літ.:
Малажай Г.М. Сучасная беларуская мова: Перыфраза.
Г.М.Малажай.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кплі́вы, -ая, -ае.
1. Які любіць насміхацца з іншых, схільны да кпін.
2. Які заключае ў сабе кпіны, насмешку.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гарлаві́на, -ы,
1. Глыбокая і звужаная адтуліна ў чым
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
colloquialism
размо́ўнае, гутарко́вае сло́ва,
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
каламбу́рны, ‑ая, ‑ае.
Які з’яўляецца каламбурам, засноўваецца на каламбуры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыяле́ктны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дыялекту.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прасі́цельскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да прасіцеля, уласцівы яму.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)