антыгрызу́тны

(ад анты- + фр. grisouteux = выбухованебяспечны)

які мае адносіны да засцерагальных выбуховых рэчываў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

антыдагматы́чны

(ад анты- + дагматычны)

які не прызнае догмаў, не абапіраецца на догмы; крытычны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

антыкаагуля́нт

(ад анты- + каагулянт)

лекавае рэчыва, якое перашкаджае згусанню крыві і ўтварэнню тромбаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

антыкадэ́нцыя

(ад анты- + кадэнцыя)

інтанацыйнае павышэнне голасу ва ўступнай частцы складана-залежнага сказа.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

антыква́ркі

(ад анты- + кваркі)

элементарныя часціцы, якія з’яўляюцца антычасціцамі ў адносінах да кваркаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

антылепто́ны

(ад анты- + лептоны)

элементарныя часціцы, якія з’яўляюцца антычасціцамі ў адносінах да лептонаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

антыферамагне́тык

(ад анты- + ферамагнетык)

рэчыва, у якім ніжэй пэўнай тэмпературы ўзнікае стан антыферамагнетызму.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

антыферме́нты

(ад анты- + ферменты)

рэчывы бялковага паходжання, якія прыгнечваюць у арганізме актыўнасць ферментаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

антыфо́ны

(ад анты- + -фон)

навушнікі, прызначаныя для засцярогі арганізма ад дзеяння моцнага шуму.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

антыаксіда́нты

(ад анты- + аксіды)

рэчывы, якія затрымліваюць акісленне арганічных злучэнняў, напр. аміны, фенолы, нафтолы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)