здзяўба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; пр. здзяўбаў, ‑ла; зак., што.
Тое, што і здзяўбці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)