сенае́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Дробнае насякомае атрада сенаедаў з доўгімі тонкімі вусікамі, якое харчуецца лішайнікамі, грыбкамі і расліннымі рэшткамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)