прыкле́йка, ‑і, ДМ ‑клейцы, ж.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыклейваць — прыклеіць.
2. Р мн. ‑клеек. Разм. Тое, што прыклеена. Прыклейка адстала.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)