буж, ‑а, м.

Інструмент у выглядзе металічнага стрыжня або гумавай трубкі, які выкарыстоўваецца ў медыцыне для даследавання трубчастых органаў.

[Фр. bougie.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)