задаволіць, ✂; зак.

  1. Выканаць чые-н. патрабаванні, пажаданні і пад.

    • З. попыт спажыўцоў.
    • З. просьбу.

  2. Заспакоіць, наталіць.

    • З. смагу.
    • З. апетыт.

  3. Даць, прынесці каму-н. задавальненне.

    • Яго адказ мяне цалкам задаволіў.

|| незак. задавальняць, ✂.

|| наз. задавальненне, ✂ і задаволенне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)