выветрыць, ✂; зак.

  1. Разбурыць пад уздзеяннем ветру, пад уплывам атмасферных ваганняў.

    • Вецер выветрыў торф.

  2. Прымусіць што-н. знікнуць праветрываннем або пад уздзеяннем ветру.

    • В. смурод.

|| незак. выветрываць, ✂.

|| наз. выветрыванне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)