Verbum

выдзеліцца, ✂; зак.

1. Выйшаўшы з саставу чаго-н., адасобіцца, стаць самастойным.

   • Старэйшы сын выдзеліўся з сям’і.

2. Вылучыцца якім-н. чынам сярод іншых.

   • В. смеласцю.

3. Выйсці з арганізма.

   • Выдзелілася макрота.

|| незак. выдзяляцца, ✂.

|| наз. выдзяленне, ✂.

|| прым. выдзяляльны, ✂.

• В. працэс.