Verbum

варушы́ць, ✂; незак.

1. Дакранаючыся да чаго-н., прыводзіць у рух.

   • Вецер варушыць траву.

2. чым. Рухаць павольна, злёгку.

   • В. губамі.
   • В. мазгамі (перан. разважаць, думаць; разм. жарт.).

3. Злёгку разграбаць, пераварочваць.

   • В. сена.

|| зак. разварушыць, ✂ і паварушыць, ✂.

|| аднакр. варухнуць, ✂, зварухнуць, ✂ і паварухнуць, ✂.

• Вухам не варухнуць (перан. не звярнуць ніякай увагі на чые-н. словы, дзеянні і пад. і разм.).

|| наз. варушэнне, ✂.