Verbum

ва́рта​², ✂, ж.

1. Група людзей, прызначаная ахоўваць каго-, што-н.

   • Паставіць варту.

2. Вартаванне, абавязкі па ахове чаго-н.

   • Заступіць на варту.

3. Пункт вартавання, пост.

   • Паставіць на варту.

◊

• Быць на варце — ахоўваць, абараняць што-н.

• На варце чаго (быць або стаяць; высок.) — ахоўваючы і абараняючы што-н.

• На варту чаго (высок.) — на абарону.

• Узяць над варту — арыштаваць.

|| прым. вартавы, ✂.

• Вартавыя пункты.
• Пад аховай вартавых (наз.).