узаконіць, ✂; зак.

Надаць чаму-н. законную сілу.

  • У. пастанову.

|| незак. узаконьваць, ✂.

|| наз. узаконьванне, ✂.

|| наз. узаконенне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)