увалачы, ✂; зак. (разм.).

  1. Уцягнуць, з цяжкасцю ўнесці ўнутр чаго-н.

    • У мех з бульбай у сенцы.

  2. Украсці. Воўк увалок авечку.

|| незак. увалакаць, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)