Verbum

усыпіць, ✂; зак.

1. Прымусіць заснуць.

   • У. дзіця.
   • У. хворага перад аперацыяй.

2. перан. Давесці да паўсоннага стану.

   • Нудная кніжка ўсыпіла яго.

3. перан. Аслабіць, прымусіць бяздзейнічаць (высок.).

   • У. пільнасць.

|| незак. усыпляць, ✂.

|| наз. усыпленне, ✂.