ставіць

дзеяслоў | незакончанае трыванне

  1. Размяшчаць, умацоўваць што-н. вертыкальна, у стаячым становішчы.

    • С. слупы.
    • С. кнігі на паліцу.
  2. Прымушаць або памагаць каму-н. устаць, заняць дзе-н. месца стоячы.

    • С. дзіця на падлогу.
    • С. вартавога на пост.
  3. Прызначаць на работу, прапаноўваць рабіць што-н.

    • С. новага механіка.
  4. Устанаўліваць, будаваць.

    • С. тэлефон.
    • С. помнік.
  5. Змяшчаць на пэўнае месца, у пэўным становішчы.

    • С. аўтобус у аўтапарк.
    • С. напітак на стол.
  6. У некаторых выразах: прыдаваць чаму-н. патрэбнае становішча, форму, прыводзіць у патрэбны стан.

    • С. голас (маладому спеваку).
    • С. словы ў патрэбным склоне.
    • С. рукі (цымбалісту).
  7. Прыкладваць, накладваць з якой-н. мэтай.

    • С. гарчычнікі.
    • С. пломбу.
  8. Рабіць метку, знак на чым-н., пісаць, рысаваць, падпісваць.

    • С. подпіс.
    • С. дату.
    • С. адзнакі ў дзённік.
  9. Арганізоўваць, наладжваць.

    • С. балет.
    • С. спектакль.
    • С. доследы.
  10. Майстраваць, устанаўліваць.

    • С. палаткі.
  11. У азартных гульнях: уносіць, укладваць у гульню (грошы).

    • С. у банк 100 рублёў.
  12. Задаваць, прапаноўваць для выканання, абмеркавання.

    • С. сціслыя тэрміны.
    • С. на галасаванне.
  13. пераноснае значэнне: Ствараць для каго-н. умовы, абставіны, прыводзіць у якое-н. становішча.

    • С. пад кантроль.
    • С. перад фактам.
  14. У спалучэнні з некаторымі назоўнікамі абазначае: лічыць чым-н., разглядаць як-н. што-н.

    • С. сваёй мэтай.
    • С. у віну.
  15. У спалучэнні з некаторымі назоўнікамі ўжыв. у знач. рабіць (тое, што абазначае назоўнік).

    • С. рэкорд.
    • С. дыягназ.
  16. Нарыхтоўваць, складаючы якім-н. чынам.

    • С. сена ў копы.

|| закончанае трыванне: паставіць.

|| назоўнік: пастаноўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)