справадзіць

дзеяслоў | размоўнае | закончанае трыванне

Адправіць, выправадзіць куды-н., маючы жаданне пазбавіцца ад каго-н.

  • С. няпрошанага госця.

|| незакончанае трыванне: справаджваць.

|| назоўнік: справаджванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)