слабы

прыметнік

  1. Які мае малую сілу, магутнасць.

    • С. чалавек.
    • С. рухавік.
  2. Нездаровы, хваравіты.

    • Слабая бабуля.
    • Слабыя нервы.
  3. Які не вызначаецца моцным характарам; нястойкі.

    • Слабая натура.
    • Слабая воля.
  4. Нязначны, малы.

    • Слабая падтрымка.
    • С. ўдзел.
  5. Дрэнны, няўмела падрыхтаваны, выкананы і пад.

    • С. вучань.
    • С. раман.
  6. Ненасычаны, нямоцны.

    • С. раствор солі.
    • Слабая гарэлка.
  7. Нямоцна нацягнуты, свабодны.

    • Лейцы слаба (прыслоўе) нацягнуты.
  8. Які дрэнна ведае ці выконвае сваю справу, недастаткова ўмелы ў чым-н.

    • Сын с. ў матэматыцы.
    • Слабае месца або слабы бок каго-чаго (размоўнае) — недахоп чый-н. або чаго-н.

|| назоўнік: слабасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)