скардзіцца, ✂; незак.

  1. на каго-што і са злуч. уступальны. «што». Выказваць скаргі (у 1 знач.).

    • С. на нястачу.
    • Яна скардзіцца, што ўвесь час хворая.

  2. Падаваць скаргу (у 2 знач.).

    • С. ў суд.

  3. Даносіць, нагаворваць (разм.).

    • С. начальству на калегу.

|| зак. паскардзіцца, ✂ і наскардзіцца, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)