скалоць​2, ✂; зак.

  1. Змацаваць разам што-н., сашпільваючы.

    • С. кускі матэрыі.
    • С. шпількай пояс.

  2. і каго. Зраніць у многіх месцах чым-н. вострым, калючым.

    • С. ногі іржышчам.

|| незак. сколваць, ✂.

|| наз. сколка, ✂ і сколванне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)