шараваць, ✂; незак.

  1. Чысцячы, вадзіць чым-н. узад і ўперад па паверхні.

    • Ш. падлогу.

  2. Церці (у 1 знач.) паверхняй аднаго прадмета аб паверхню другога.

    • Кола шаруе аб дошку.
    • Дно лодкі шаравала аб зямлю.

|| зак. вышараваць, ✂ і пашараваць, ✂.

|| наз. шараванне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)