сцвердзіць, ✂; зак.

  1. Устанавіць, вызначыць на падставе абследавання.

    • Урач сцвердзіў запаленне лёгкіх.

  2. Усвядоміць вартасць, значнасць сябе, сваёй асобы.

    • С. сваё «я».

|| незак. сцвярджаць, ✂.

|| наз. сцвярджэнне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)