сасцёбаць, ✂ і сасцябаць, ✂; зак. (разм.).

  1. Збіць, сцябаючы чым-н.

    • С. траву.
    • С. куст парэчак.

  2. Сапсаваць, зрабіць непрыгодным сцябаючы (пра пугу).

    • С. пугу.

  3. Удараючы пугай, дубцом, пакрыць пісагамі шкуру жывёлы.

|| незак. сасцёбваць, ✂.

|| наз. сасцёбванне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)