самотны, ✂.

  1. Які жыве ў адзіноце, адасоблена.

    • Самотнае жыццё.

  2. Сумны, журботны.

    • Самотныя вочы.

|| наз. самотнасць, ✂.

  • С. лягла на душу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)