ручайка

назоўнік | жаночы род

  1. Верацяно з пражай.

    • Напрала дзве ручайкі.
  2. Пучок валакна лёну або канапель.

    • Яе валасы нагадвалі ачэсаную ручайку льну.

|| прыметнік: ручаечны і ручайкавы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)