рубец

назоўнік | мужчынскі род

  1. Глыбокі след на целе пасля зажыўшай раны.

  2. Паглыблены след, засечка на чым-н.

  3. Патоўшчанае шво на тканіне, скуры.

|| памяншальная форма: рубчык.

|| прыметнік: рубцовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)