Verbum

рассеяць, ✂; зак.

1. Пасеяць.

   • Р. ячмень.

2. Прымусіць разысціся; разагнаць.

   • Р. ворага па лесе.

3. Аслабіць, зрабіць менш моцным у выніку распаўсюджання ў розныя бакі.

   • Р. святло.

4. перан. Прымусіць знікнуць, прайсці (пра якое-н. непрыемнае пачуццё).

|| незак. рассейваць, ✂ і рассяваць, ✂.

|| наз. рассеў, ✂, рассейванне, ✂, рассяванне, ✂ і рассеянне, ✂.