Verbum

раскідаць, ✂; зак.

1. Кідаючы, размясціць ў розных месцах па паверхні або пакласці ў беспарадку.

   • Р. сена.

2. перан. Размясціць у розных кутках на адлегласці адзін ад аднаго.

   • Жыццё раскідала сяброў па свеце.

3. Разбурыць, разваліць.

   • Р. старую хату.

4. Дарэмна патраціць.

   • Куды грошы раскідаў — не ведаю.

5. Праараць уроскідку.

   • Р. дзве палосы.

|| незак. раскідаць, ✂ і раскідваць, ✂.

|| наз. раскіданне, ✂, раскідванне, ✂ і роскід, ✂.