прыпаяць, ✂; зак.

  1. Прырабіць паяннем.

    • П. ручку да чайніка.

  2. Вынесці судовае рашэнне ў адносінах да каго-н. (разм. неадабр.).

    • Яму прыпаялі пяць гадоў турмы.

|| незак. прыпайваць, ✂.

|| наз. прыпайванне, ✂ і прыпайка, ✂.

|| прым. прыпайны, ✂ і прыпаечны, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)