прыбавіць, ✂; зак.

  1. каго-што і чаго. Даць, пакласці, зрабіць, сказаць у дадатак да чаго-н.

    • П. дзвесце рублёў.
    • П. цукру ў ягады.
    • П. да сказанага.

  2. чаго. Павялічыць памер, колькасць, хуткасць чаго-н.

    • П. грошай.
    • П. кроку.

◊

  • Прыбавіць у вазе (разм.) — патаўсцець, стаць цяжэйшым.

|| незак. прыбаўляць, ✂.

|| наз. прыбаўленне, ✂ і прыбаўка, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)