праламаць, ✂; зак.

  1. Зрабіць дзірку, пралом, прабіць наскрозь.

    • П. дзірку.
    • П. чэрап.

  2. Змяніць напрамак пры пераходзе з аднаго фізічнага асяроддзя ў другое.

    • Прызма праламала сонечны прамень.

|| незак. праломліваць, ✂, праломваць, ✂ і праламляць, ✂.

|| наз. пралом, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)