Verbum

пароць​², ✂; незак.

1. Разразаць, раз’ядноўваць па швах (сшытае).

   • П. стары халат.

2. У выразе: пароць глупства (разм.) — рабіць або гаварыць абы-што.

   • Не пары глупства.

◊

• Пароць гарачку (разм. неадабр.) — рабіць што-н. неабдумана, паспешліва.

|| зак. распароць, ✂.

|| наз. порка, ✂.