паломнік, ✂, м.

Багамолец, які вандруе па святых мясцінах.

|| ж. паломніца, ✂.

|| прым. паломніцкі, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)