Verbum

падбіць​¹, ✂; зак.

1. Прыбіць да чаго-н. знізу, прышыць спадыспаду.

   • П. у ботах падэшвы.
   • П. паліто футрам.

2. Убіць, забіць глыбей.

   • П. цвікі.

3. Ударыўшы, стрэліўшы, прымусіць упасці, вывесці са строю.

   • П. танк.
   • П. зайца.

4. Ударам пашкодзіць, параніць.

   • П. вока.

◊

• Падбіць вынік (баланс) (разм.) — падвесці вынікі (баланс).

|| незак. падбіваць, ✂.

|| наз. падбіўка, ✂ і падбойка, ✂.

|| прым. падбойны, ✂ і падбоечны, ✂.