мурава, ✂, ж.

Маладая сакавітая трава.

  • Пасвіць коней на мураве.

|| памянш.-ласк. мураўка, ✂.

  • Траўка-мураўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)