мір​1, ✂, м.

  1. Адсутнасць варожасці, вайны; згода.

    • Барацьба народаў за м.
    • Жыць у міры.
    • У сям’і м.

  2. Пагадненне ваюючых бакоў аб канчатковым спыненні ваенных дзеянняў.

    • Падпісаць м.

|| прым. мірны, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)