лучына

назоўнік | жаночы род | зборны назоўнік

Тонкая доўгая сухая шчэпка, якой даўней асвятлялі сялянскія хаты.

  • Дагарае л.
  • Нашчапаць лучыны.

|| памяншальная форма: лучынка.

|| прыметнік: лучынны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)